22 ربیعالثانی 1440

دخترم ... نه سال و پشت سر گذاشتی و به سن تکلیف رسیدی

روز عنایت و لطف خدا رو بهت تبریک میگم .

به یمن این روز خجسته ؛ به یمن حضور "تو" ، تو زندگی مون و تو این روزای قشنگ ... راهی زیارت امام رئوف شدیم و چقدررر خوش گذشت بهم .. خدایا شکرت

نهم دی ماه مصادف با 22 ربیعالثانی جشن کوچیک و دوستانه ای برات گرفتم (خونه ی بابا احمد) .. امیدوارم خاطره ی خوبی برات به جا مونده باشه ...

خدایا شکرت

نونهالم، دخترم، دُردانهام ماه تابانم، چراغ خانهام
دستهاي كوچكت وقت نماز باز ميگردد به سوي بي نياز
خوب ميدانم كه آگاهي از او نور چشمانم چه ميخواهي از او
هر چه را خواهي فراهم ميكند زندگي را شاد و خرم ميكند
بوي گل ميآيد از سجادهات جذبه دارد جا نماز سادهات
روي مهرت بارگاه كربلاست قبلهگاهت قبلة خون خداست
دوست دارم مُهر چون ماه تو را سجدههاي تند و كوتاه تو را
ميبري تو دستها را سوي او خانهام پُر ميشود از بوي او
چادر گلدار تو چون گلشن است روي تو مثل ستاره روشن است
آسمان گويي بود محتاج تو تا ببيند لحظة معراج تو
آفرين بر تو نمازت را بخوان گفتگو كن با خداي مهربان
دوست دارم نغمة شاد تو را گفتگوي گرم و آزاد تو را
با خدا پاينده پيوند تو باد نقش لب پيوسته لبخند تو باد

شکوفه بهاري مامان و بابا ...