فَصَبرٌ جَمیل ٌ

اینا زمزمه های من بود از روزی که خبر رو شنیدم؛ ولی ..... ولی خدا امروز که عکس کفنپوش طفل رو تو بقل "پدر" ش دیدم ................... تو بقل "مادر" ش دیدم ......... دیگه ریختم خدااااااا .. کفن سفید کوچک طفلی که رو دست پدر ش تشییع شد ........ خدایا بهشون صبـــر بده . یاد یازده اردیبهشت سال 93 و تشییع "محمدرضا"ی بهشتی م افتادم ....... بسلامت . بسلامت همه ی فرشته ها ....... تو قطعه سی و یک بهشت زهرا روی همه ی قبرها بدون استثنا نوشته "مسافر کوچک بهشت" ........ بسلامت . خدایا جایگاه بهشتی شون و سبز و سبزتر کن و همجوار دردانه های اباعبداله قرارشون بده ..... (از خانم رباب می خوام صبر ش و به این مادر و همه ی مادرای مشابه منتقل کنه)

پ.ن: هم علم . هم تجربه ثابت کرده که اندوه و غم (تقریبا) دو ماه طول می کشه تا یذره روی روح و روان و جسم آدم غمدیده ثابت بشه و بتونه تمرکز کنه .. بتونه به زندگی برگرده ... گرچه که سنگینی غم از روی قلب و پشت پلک غمدیده ها پاک نمی شه . خدایا به شش ماهه امام حسین (ع) قسم ت می دم بهشون صبر بده ........... وااای از اتاق و وسایلش ................. وااای از خاطرات ش .......... واای از عکسهاش

پ.ن2: خودم و لوس نمی کنم . واقعا امروز با دیدن عکس کفن نقلی ش لرزیدم ........ یا اباعبداله

خدایا راضیم به رضای تو . و میدونم که اون مادر هم راضی به رضای تو هست .........

فَصَبرٌ جَمیل ٌ.......................

پ.ن3: ب ن ی ت ا